Stacja kolejowa w Węglińcu

Pod koniec I poł. XIX wieku rozpoczęła się historia kolei na Dolnym Śląsku. Pierwszą drogę żelazną zbudowano z Wrocławia do Oławy, jako pierwszy odcinek przyszłej Kolei Górnośląskiej w 1842 r. Kolejną trasę poprowadzono rok później w kierunku Sudetów do Świebodzic. W 1844 r. można było dojechać do Legnicy. Kwestią otwartą pozostawała budowa połączenia Wrocławia ze stolicą Prus - Berlinem. Ze względu na interesy różnych regionów przemysłowych i miast proponowany przebieg linii kolejowej ulegał ciągłym zmianom. Wybrano kompromisowe rozwiązanie pozwalające na połączenie Wrocławia z Berlinem przez Frankfurt nad Odrą i z Dreznem przez Zgorzelec. Dla budowy tej linii wybrano Towarzystwo Kolei Dolnośląsko-Marchijskiej, które na stację węzłową wybrało niewielką osadę Węgliniec na skraju Puszczy Zgorzeleckiej. Pierwsze prace przy budowie obiektów stacyjnych rozpoczęto już w 1843 r., a pierwsze połączenie z Legnicą przez Zebrzydową uruchomiono 3 lata później tj. w 1846 r. Jeszcze w tym samym roku otrzymał Węgliniec połączenie z Berlinem przez Iłową i Żary. W 1847 r. dzięki ukończeniu trasy przez Jędrzychowice do Zgorzelca, można było z Wrocławia dojechać do Drezna w Saksonii. Stacja w Węglińcu rozbudowywała się, wzrastał ruch pasażerski i pocztowy. Przejeżdżały tędy pociągi pośpieszne z Wiednia do Berlina. W latach 1865-1913 zbudowano jeszcze połączenia do Lubania (trasa Dolnośląskiej Kolei Górskiej), do Horki i Czerwonej Wody.  Na  dworcu  zatrzymywali  się  przejeżdżający  przez  Węgliniec Królowie Prus

i Saksonii. W II poł. XIX wieku zbudowano dwa okazałe budynki stacyjne z 6 peronami, umieszczone pośrodku układu torowego. Takie rozwiązanie tworzy dworzec wyspowy, dostępny tylko estakadą. Budynek zachodni trzykondygnacjowy, 12 osiowy zdobią 2 wieże (podobny budynek wzniesiono w Jaworzynie Śląskiej). Stojący obok dwukondygnacjowy budynek, przykryty czterospadowym płaskim dachem zbudowany z klinkierowej cegły posiada 15 osiową fasadę z ryzalitem. Szerokie przejście na perony znajdujące się po obu stronach gmachu, oddziela utrzymaną w tym samym stylu parterową 5 osiową przybudówkę. Dworzec mieścił kiedyś restauracje, poczekalnie dla pasażerów różnych klas, oficerów i żołnierzy. W 1928 r. zbudowano nad stacją nową wieżę ciśnień. Dzisiaj przez Węgliniec przebiega ważna dla ruchu towarowego europejska trasa kolejowa wschód – zachód. Tutaj kończy sie trakcja elektryczna i pociągi na zachód obsługiwane są przez lokomotywy spalinowe. Od 1967 r. Węgliniec jest miastem. Tu miała swoją siedzibę do 1972 r. dyrekcja kopalni węgla brunatnego „Kaławsk” w Zielonce którą zamknięto po katastrofie górniczej. Ciekawostkę przyrodniczą w okolicy stanowi rezerwat „Torfowisko pod Węglińcem” ze stanowiskiem sosny błotnej.

 Opracował: Antoni Witczak

Galeria

Na mapie

Panorama 3D