Elektrownia Pilchowice II

Rozwiązanie techniczno-terenowe elektrowni Pilchowice II wskazuje, że budowa elektrowni wodnej możliwa jest praktycznie na dowolnym odcinku rzeki, pod warunkiem, że na długości około 1,5 km rzeki występuje naturalny spad wynoszący co najmniej 5 m. poniżej miejscowości Pilchowice, nieopodal przystanku kolejowego Nielestno zbudowano niemal na płaskim terenie, w latach 1926-27 elektrownię przepływową z kanałem derywacyjnym o długości 1396 m. W zakolu rzeki Bóbr przekopano kanał, w którym w dolnym biegu woda płynie w korycie nasypu. Poziom wody w korycie jest wyniesiony ponad poziom gruntu rodzimego o ponad 3 m. Dzięki temu udało się uzyskać spad 5 m. Przegradzając rzekę zastosowano pięciosegmentowy jaz szerokości 29 m oraz stały jaz o szerokości 72 m, co pozwoliło zmagazynować sporą ilość wody zapewniającą jednostajną i stabilną pracę elektrowni.

Budowa elektrowni prowadzona była pod nadzorem dr inż. Curta Bachmanna, będącego przez szereg lat dyrektorem Schlesische Provinzional-Elektrzitätswerke we Wrocławiu. Otwarto ja i włączono do systemu SPE 13 października 1927 roku. Elektrownia wyposażona jest w trzy turbiny typu Francisa o poziomych wałach produkcji J. M. Voith z roku 1927 i łącznym przełyku 23,35 m³/s. Generatory z roku 1927 produkcji firmy AEG posiadają łączną moc 0,824 MW. Elektrownia postawiona jest na 194,980 km rzeki Bóbr.

Elektrownia nie jest obecnie udostępniona do zwiedzania we wnętrzach.

Administrator elektrowni: www.tauron-ekoenergia.pl

Opracował: Andrzej Mateusiak

Galeria

Na mapie