Elektrownia Bobrowice II w Siedlęcinie

W XIX wieku w miejscu dzisiejszej elektrowni znajdował się młyn wodny, tartak oraz mała fabryczka produkująca miazgę drzewną dla przemysłu papierniczego. Siłownię zbudowano na prawym brzegu przekopanego kanału, dzięki czemu powstała bardzo malownicza wyspa na Bobrze, nazwana Modrzewiową od występujących tu modrzewi, które zazwyczaj nie występują w pobliżu rzek. Budynek dawnej siłowni przebudowano pod nadzorem dr inż. Curta Bachmanna w latach 1931-32 na elektrownię, która 12 kwietnia 1932 r. została włączona do systemu elektrowni zawodowych. Zastosowano to oryginalne rozwiązanie techniczne dzięki poziomemu ustawieniu wału z generatorem, napędzanego przez turbiny, system przekładni zębatych, przy czym jedna z turbin może być odłączna przy zmniejszonym przepływie wody. Po II wojnie światowej urządzenie elektrowni zostały rozszabrowane. W latach 1955-57 elektrownię zmodernizowano.

Jest to elektrownia przepływowa zlokalizowana w Siedlęcinie na 207,650 km rzeki Bóbr. Pracują w niej dwie pionowe turbiny Francisa produkcji J.M. Voith z roku 1912 zasilane z jednoprzęsłowego jazu klapowego, który zapewnia spad, wynoszący 3,5 m i łączny przełyk 10,8 m³/s, co pozwala uzyskać moc 0,218 MW. Generator produkcji SSW (Simens-Schucker Werke) pochodzi z roku 1932. Sterowanie elektrowni odbywa się z wyżej położonej elektrowni Bobrowice I.

Elektrownia nie jest obecnie udostępniona do zwiedzania we wnętrzach.

Administrator elektrowni: www.tauron-ekoenergia.pl

Opracował: Andrzej Mateusiak

Galeria

Na mapie